Ocena ryzyka zawodowego pielęgniarki powinna opisywać to, co pielęgniarka rzeczywiście robi na swoim stanowisku: jakie wykonuje zabiegi, z jakimi pacjentami pracuje, jakich narzędzi, leków i środków dezynfekcyjnych używa, w jakim systemie zmian pracuje i jakim wsparciem dysponuje. Ten artykuł wyjaśnia, jakie czynności i zagrożenia należy uwzględnić w ocenie, jak ją udokumentować i kiedy zaktualizować. Szerszy kontekst – obowiązki pracodawcy, szkolenia i główne grupy zagrożeń w podmiotach leczniczych – znajdziesz w poradniku BHP w placówce medycznej – szkolenia, zagrożenia i obowiązki pracodawcy.
Stan prawny na 22 października 2026 r.
Krótka odpowiedź: Pracodawca musi ocenić i udokumentować ryzyko zawodowe związane z pracą pielęgniarki, zastosować niezbędne środki profilaktyczne i poinformować ją o ryzyku oraz zasadach ochrony (art. 226 Kodeksu pracy). Ocena powinna odpowiadać rzeczywistemu stanowisku – oddziałowi lub poradni, wykonywanym zabiegom, profilowi pacjentów, wyposażeniu i organizacji pracy. W podmiocie leczniczym ocena obejmuje w szczególności czynniki biologiczne, substancje chemiczne, obciążenia układu mięśniowo-szkieletowego oraz ryzyko zranienia ostrym narzędziem. Ocenę ryzyka zranienia przeprowadza się nie rzadziej niż raz na dwa lata oraz po zmianach mających lub mogących mieć znaczenie dla zdrowia i bezpieczeństwa pracownika.
Najważniejsze wnioski:
- Jedna ogólna karta „pielęgniarka” zwykle nie oddaje różnic między oddziałem zabiegowym, zakaźnym, opieką długoterminową, hospicjum, poradnią czy gabinetem zabiegowym.
- Ocena ryzyka zranienia ostrym narzędziem jest częścią oceny ryzyka zawodowego; przepisy określają jej zakres i częstotliwość, ale nie wymagają odrębnego dokumentu.
- Ocena, procedura zapobiegania zranieniom i postępowanie po ekspozycji to trzy różne elementy – nie należy ich łączyć w jeden zapis.
- Za przeprowadzenie, udokumentowanie i wdrożenie wyników oceny odpowiada pracodawca, nawet jeżeli korzysta z pomocy służby BHP lub zewnętrznych specjalistów.
- Szkolenie BHP ani gotowy wzór karty nie zastępują oceny dostosowanej do konkretnego stanowiska.
Kto odpowiada za ocenę ryzyka zawodowego pielęgniarki?
Obowiązek oceny i dokumentowania ryzyka zawodowego spoczywa na pracodawcy – w przypadku pielęgniarki zwykle na podmiocie leczniczym, który ją zatrudnia. Pracodawca stosuje środki profilaktyczne wynikające z oceny i informuje pracownika o ryzyku oraz zasadach ochrony przed zagrożeniami. Rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów BHP wymaga, aby ocena uwzględniała wszystkie czynniki środowiska pracy występujące przy wykonywanych pracach oraz sposoby wykonywania prac.
Art. 226 Kodeksu pracy odnosi się bezpośrednio do pracowników zatrudnionych na podstawie stosunku pracy. Przy innych podstawach wykonywania pracy zakres obowiązków trzeba ustalić z uwzględnieniem art. 304 Kodeksu pracy, warunków współpracy i przepisów szczególnych. Rozporządzenie dotyczące zranień ostrymi narzędziami obejmuje również wskazane w nim osoby wykonujące pracę na innej podstawie niż stosunek pracy, studentów, uczniów, doktorantów, wolontariuszy oraz osoby prowadzące działalność na własny rachunek pod nadzorem pracodawcy lub w miejscu przez niego wyznaczonym.
Przy przygotowaniu oceny pracodawca może korzystać z wiedzy:
- służby BHP lub osoby wykonującej jej zadania;
- jednostki medycyny pracy sprawującej profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikami;
- pielęgniarek wykonujących pracę na ocenianym stanowisku oraz ich przedstawicieli;
- pielęgniarek oddziałowych, koordynujących i innych osób kierujących pracownikami;
- specjalistów znających proces pracy, np. zespołu ds. zakażeń, osób odpowiedzialnych za zaopatrzenie i sprzęt medyczny.
Udział tych osób zwiększa trafność oceny, ale nie przenosi na nie odpowiedzialności. Pracodawca odpowiada za stan BHP w zakładzie pracy, a powierzenie części zadań specjalistom nie zwalnia go z tego obowiązku. Kodeks pracy przewiduje ponadto konsultowanie z pracownikami lub ich przedstawicielami działań dotyczących BHP, w tym związanych z oceną ryzyka zawodowego.
Obowiązek prawny a dobra praktyka. Z przepisów wynika obowiązek przeprowadzenia, udokumentowania i uwzględnienia wyników oceny oraz poinformowania pracownika o ryzyku (art. 226 Kodeksu pracy, § 39 i § 39a rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów BHP). Przepisy nie narzucają jednej metody szacowania ryzyka. Pracodawca może pomocniczo zastosować na przykład metodę opisaną w PN-N-18002:2011, metodę Risk Score albo inną metodę odpowiednią do charakteru zagrożeń. Zastosowanie Polskiej Normy jest dobrowolne, a wybrana metoda musi pozwalać na rzetelną identyfikację zagrożeń, oszacowanie ryzyka i dobór środków profilaktycznych. Przepisy nie określają też wzoru karty oceny ryzyka.
Jakie czynności i zagrożenia uwzględnić? Checklista stanowiska pielęgniarki
Poniższa checklista pomaga zebrać informacje o rzeczywistej pracy pielęgniarki przed oszacowaniem ryzyka. To narzędzie praktyczne, a nie zamknięty katalog wynikający z przepisów – na konkretnym stanowisku mogą wystąpić zagrożenia, których tu nie wymieniono, a niektóre punkty mogą nie mieć zastosowania.
Miejsce pracy i profil pacjentów
- Rodzaj jednostki: oddział, poradnia, gabinet zabiegowy, opieka długoterminowa, hospicjum, wizyty domowe.
- Pacjenci z chorobami zakaźnymi lub podejrzeniem zakażenia, pacjenci leżący, pobudzeni lub agresywni.
- Praca w izolacji, w pojedynkę lub poza siedzibą podmiotu.
Czynności zabiegowe i ostre narzędzia
- Pobieranie krwi, iniekcje, zakładanie kaniuli dożylnej, podłączanie wlewów.
- Asystowanie przy zabiegach, zmiana opatrunków, pielęgnacja ran i cewników.
- Postępowanie z odpadami medycznymi i pojemnikami na ostre narzędzia.
Czynniki biologiczne
- Kontakt z krwią, wydzielinami, wydalinami i materiałem pobranym od pacjenta.
- Drogi przenoszenia zakażeń istotne dla danej jednostki: krwiopochodna, kropelkowa, powietrzna, kontaktowa.
- Możliwe działanie alergizujące lub toksyczne czynników biologicznych.
Substancje chemiczne i leki
- Środki do dezynfekcji rąk, powierzchni i sprzętu, antyseptyki.
- Przygotowywanie i podawanie leków, w tym leków o działaniu cytotoksycznym, jeżeli występują.
- Rękawice i inne materiały mogące powodować podrażnienia lub alergie skóry.
Obciążenia fizyczne
- Przemieszczanie, obracanie i podtrzymywanie pacjentów, pchanie łóżek i wózków.
- Wymuszone pozycje ciała przy zabiegach i czynnościach pielęgnacyjnych.
- Długotrwała praca w pozycji stojącej i duża liczba przejść w ciągu zmiany.
Organizacja pracy i czynniki psychospołeczne
- Praca zmianowa i nocna, długość dyżurów, liczba pacjentów na pielęgniarkę.
- Presja czasu, przerywanie czynności, kontakt z cierpieniem i śmiercią.
- Ryzyko agresji ze strony pacjentów lub ich bliskich.
Środowisko pracy i wyposażenie
- Oświetlenie, mikroklimat, hałas, ilość miejsca przy łóżku pacjenta.
- Śliskie lub mokre podłogi, przeszkody na drogach komunikacyjnych.
- Dostępność sprzętu pomocniczego, środków ochrony indywidualnej i sprzętu z zabezpieczeniem przed zranieniem.
Osoby pracujące na stanowisku
- Doświadczenie i kwalifikacje, w tym osób nowo zatrudnionych i studentów.
- Pracownice w ciąży lub karmiące piersią, osoby z niepełnosprawnością – jeżeli pracodawca posiada o tym informację.
- Ograniczenia wynikające z orzeczeń lekarskich wydanych w ramach badań profilaktycznych.
Jak uwzględnić czynniki biologiczne w ocenie ryzyka pielęgniarki?
W podmiocie leczniczym ocena narażenia na szkodliwe czynniki biologiczne ma szczególne znaczenie. Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie szkodliwych czynników biologicznych dla zdrowia w środowisku pracy wskazuje, że przy ocenie ryzyka w takim podmiocie uwzględnia się w szczególności:
- czynniki biologiczne obecne lub potencjalnie obecne u pacjenta;
- czynniki obecne w materiale i próbkach pobranych od pacjenta;
- czynnik, o którym wiadomo, że jest obecny, lub którego obecność jest podejrzewana;
- rodzaj, stopień i czas trwania narażenia;
- możliwe działanie alergizujące lub toksyczne czynników biologicznych;
- ryzyko wynikające z rodzaju wykonywanej pracy;
- wskazówki i zalecenia organów inspekcji sanitarnej, Państwowej Inspekcji Pracy oraz jednostek służby medycyny pracy.
W praktyce oznacza to, że ocena pielęgniarki pracującej na oddziale zakaźnym będzie wyglądała inaczej niż ocena pielęgniarki w poradni podstawowej opieki zdrowotnej, nawet jeżeli obie wykonują podobne iniekcje. Znaczenie ma liczba i rodzaj zabiegów, profil pacjentów oraz dostępne środki ochrony.
Ogólna ocena narażenia biologicznego nie jest tym samym co szczególna ocena ryzyka zranienia ostrym narzędziem ani procedura postępowania po ekspozycji. Klasyfikację czynników biologicznych, szczepienia ochronne, rejestry i dalsze obowiązki pracodawcy omawia artykuł Czynniki biologiczne w placówce medycznej – co uwzględnić w ocenie ryzyka i szkoleniu BHP.
Ocena ryzyka zranienia ostrym narzędziem – co musi obejmować?
Pracodawca musi uwzględnić w ocenie ryzyka zawodowego szczególną ocenę ryzyka zranienia ostrym narzędziem i przeniesienia zakażenia wskutek kontaktu z krwią lub innym potencjalnie zakaźnym materiałem biologicznym. Przepisy określają zakres tej oceny, ale nie nakazują prowadzenia jej jako całkowicie osobnego dokumentu.
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 6 czerwca 2013 r. dotyczącym zranień ostrymi narzędziami ocena powinna uwzględniać w szczególności:
- czynniki biologiczne, na które pracownik może być narażony, oraz drogi przenoszenia zakażenia;
- stan zdrowia pracownika, w tym w szczególności choroby przewlekłe, na które choruje;
- rodzaj, stopień i czas trwania narażenia;
- czynności, w trakcie których może dojść do zranienia – np. pobieranie krwi, iniekcje, zakładanie kaniuli dożylnej, postępowanie z odpadami;
- rodzaje używanych ostrych narzędzi i dostępność narzędzi z rozwiązaniami chroniącymi przed zranieniem;
- kwalifikacje pracowników, organizację i warunki pracy oraz czynniki psychospołeczne, np. presję czasu i zmęczenie.
Jak uwzględnić stan zdrowia pielęgniarki bez gromadzenia diagnoz?
Uwzględnienie stanu zdrowia w ocenie ryzyka zranienia nie oznacza, że pracodawca powinien samodzielnie gromadzić rozpoznania chorób, wyniki badań ani inne szczegółowe dane medyczne pielęgniarek. W zakresie dopuszczenia do pracy i przeciwwskazań pracodawca opiera się przede wszystkim na orzeczeniu wydanym w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej. Dokumentacja oceny ryzyka powinna opisywać zagrożenia i wymagania stanowiska oraz uwzględniać grupy pracowników szczególnie narażonych, ale nie może być rejestrem indywidualnych diagnoz. Dane dotyczące zdrowia należy przetwarzać wyłącznie w zakresie i na podstawie dopuszczonej przepisami.
Kiedy przeprowadza się ocenę ryzyka zranienia?
Ocenę ryzyka zranienia ostrym narzędziem przeprowadza się:
- okresowo, nie rzadziej niż raz na dwa lata;
- każdorazowo w przypadku zmian na stanowisku pracy mających lub mogących mieć znaczenie dla zdrowia i bezpieczeństwa pracownika, np. wprowadzenia nowego rodzaju narzędzi, zmiany procedur lub organizacji pracy.
Sam fakt zranienia nie oznacza automatycznie konieczności opracowania całej oceny ryzyka od nowa. Po zranieniu pracodawca bada jego przyczyny i okoliczności, a jeżeli jest to konieczne – zmienia procedurę albo informuje pracowników o nowym ryzyku. Jeżeli analiza wykaże zmianę warunków mającą znaczenie dla bezpieczeństwa, ocenę należy zaktualizować.
Ocena ryzyka służy zapobieganiu zranieniom: na jej podstawie pracodawca dobiera bezpieczniejsze narzędzia, procedury bezpiecznego postępowania z ostrymi narzędziami i środki ochrony indywidualnej. Postępowanie po zakłuciu – zgłoszenie, badania, profilaktyka poekspozycyjna i dokumentowanie zdarzenia – opisuje artykuł Zakłucie igłą w pracy medyka – gdzie zgłosić i jakie działania podejmuje pracodawca.
Przemieszczanie pacjentów i obciążenia fizyczne w ocenie ryzyka
Przemieszczanie, obracanie i podtrzymywanie pacjentów należy do najbardziej obciążających czynności pielęgniarki. Pacjent nie jest jednak zwykłym ładunkiem: może się poruszyć, stracić równowagę lub odmówić współpracy, a jego masy nie da się po prostu podzielić ani przenieść w sposób przewidywalny. Dlatego w ocenie ryzyka nie należy mechanicznie stosować limitów masy określonych dla przedmiotów. Przepisy o ręcznych pracach transportowych stosuje się w takim zakresie, w jakim dana czynność rzeczywiście ma charakter takich prac – np. przy pchaniu łóżek i wózków lub przenoszeniu sprzętu.
Oceniając obciążenia związane z przemieszczaniem pacjentów, warto uwzględnić:
- obciążenie układu mięśniowo-szkieletowego, w szczególności odcinka lędźwiowego kręgosłupa i barków;
- pozycję ciała podczas czynności – pochylenia, skręty tułowia, pracę z rękami wysuniętymi daleko od ciała;
- siłę potrzebną do wykonania czynności, w tym siłę pchania i ciągnięcia;
- częstotliwość i czas trwania czynności w ciągu zmiany;
- możliwość współpracy pacjenta, jego stan i stopień samodzielności;
- liczbę osób wykonujących transfer i dostępność wsparcia w danej porze, także w nocy;
- dostępność podnośników, mat i rękawów poślizgowych, łóżek z regulacją wysokości i pozostałego sprzętu pomocniczego;
- przestrzeń przy łóżku, w łazience i na korytarzach oraz organizację pracy.
Ocenę tych czynności warto przeglądać przy zmianie profilu pacjentów, obsady zmian lub wyposażenia. Techniki bezpiecznych transferów i dobór sprzętu pomocniczego opisuje poradnik Bezpieczne przemieszczanie pacjentów – jak ograniczać przeciążenia personelu.
Co musi zawierać dokumentacja oceny ryzyka zawodowego pielęgniarki?
Pracodawca prowadzi dokumentację oceny ryzyka zawodowego oraz zastosowanych środków profilaktycznych. Zgodnie z § 39a rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów BHP dokument potwierdzający ocenę powinien uwzględniać w szczególności:
- opis ocenianego stanowiska pracy, w tym wyszczególnienie:
- stosowanych maszyn, narzędzi i materiałów – np. sprzętu medycznego, ostrych narzędzi, środków dezynfekcyjnych;
- wykonywanych zadań;
- występujących na stanowisku niebezpiecznych, szkodliwych i uciążliwych czynników środowiska pracy;
- stosowanych środków ochrony zbiorowej i indywidualnej;
- osób pracujących na stanowisku – z uwzględnieniem osób szczególnie narażonych, np. pracownic w ciąży lub karmiących piersią;
- wyniki oceny ryzyka dla każdego z czynników środowiska pracy oraz niezbędne środki profilaktyczne zmniejszające ryzyko;
- datę przeprowadzonej oceny oraz osoby dokonujące oceny.
Dobrą praktyką jest także wskazanie w dokumentacji kryteriów i metody zastosowanej przy szacowaniu ryzyka. Dzięki temu przy kolejnym przeglądzie, kontroli lub zmianie zespołu wiadomo, jak uzyskano poszczególne wyniki.
Nie wystarczy ogólny zapis w regulaminie pracy lub instrukcji, że „pracodawca przeprowadził ocenę ryzyka”. Forma dokumentu – papierowa lub elektroniczna, osobna karta lub część szerszej dokumentacji BHP – zależy od przyjętego w placówce systemu. Dokumentacja musi jednak zawierać wymagane elementy i odnosić się do rzeczywistego stanowiska.
Kiedy aktualizować ocenę ryzyka pielęgniarki?
Ogólne przepisy BHP nie wyznaczają jednego, sztywnego terminu przeglądu całej oceny ryzyka zawodowego. Ocena musi jednak odpowiadać aktualnym warunkom pracy, dlatego w praktyce należy ją zaktualizować w szczególności:
- przy tworzeniu nowego stanowiska lub zmianie zakresu obowiązków pielęgniarki;
- po wprowadzeniu nowego sprzętu, narzędzi, leków, środków chemicznych lub procedur;
- po zmianie profilu pacjentów, organizacji pracy lub obsady zmian;
- gdy analiza wypadku, zranienia, choroby zawodowej lub zgłoszenia pracownika wskaże nowe zagrożenie albo nieskuteczność dotychczasowych środków;
- po zmianie przepisów lub zaleceń organów kontroli dotyczących danego zagrożenia.
Odrębną, konkretną zasadę przewidują przepisy o zranieniach ostrymi narzędziami: ocena w tym zakresie jest przeprowadzana nie rzadziej niż raz na dwa lata oraz po zmianach mających lub mogących mieć znaczenie dla zdrowia i bezpieczeństwa pracownika.
Samo zranienie nie oznacza automatycznie konieczności sporządzenia całej oceny od początku. Po zranieniu pracodawca bada jego przyczyny i okoliczności oraz, gdy jest to konieczne, zmienia procedurę albo informuje pracowników o nowym ryzyku. Ocenę aktualizuje się wtedy, gdy analiza zdarzenia wykaże zmianę warunków mającą znaczenie dla zdrowia i bezpieczeństwa pracownika.
Ocena ryzyka a szkolenie BHP pielęgniarki
Szkolenie BHP i ocena ryzyka zawodowego to dwa odrębne obowiązki pracodawcy. Ocena identyfikuje zagrożenia na konkretnym stanowisku i określa środki ochrony. Szkolenie przekazuje pielęgniarce wiedzę i umiejętności potrzebne do bezpiecznej pracy – w tym informacje o ryzyku i zasadach ochrony wynikających z oceny.
Wyniki oceny powinny wpływać na treść instruktażu stanowiskowego i szkoleń okresowych. Jeżeli ocena wykaże nowe zagrożenie, np. po wprowadzeniu innego typu sprzętu z zabezpieczeniem przed zranieniem, pracodawca powinien rozważyć dodatkowy instruktaż lub uzupełnienie szkolenia. Szkolenie nie zastępuje jednak oceny, procedur, sprzętu pomocniczego ani środków ochrony indywidualnej.
Najczęściej zadawane pytania
Czy jedna ocena ryzyka może obejmować wszystkie pielęgniarki w placówce?
Tylko wtedy, gdy pielęgniarki pracują w porównywalnych warunkach: wykonują te same czynności, z podobnymi pacjentami, przy tym samym wyposażeniu i organizacji pracy. Jeżeli różnią się oddziały, zakres zabiegów, profil pacjentów lub system pracy, ocena powinna te różnice uwzględniać – w osobnych kartach albo w wyodrębnionych częściach jednego dokumentu.
Jak często aktualizuje się ocenę ryzyka zawodowego pielęgniarki?
Ogólne przepisy BHP nie wyznaczają jednego terminu przeglądu całej oceny; należy ją aktualizować, gdy zmieniają się warunki pracy, np. zakres obowiązków, sprzęt, procedury, profil pacjentów lub organizacja pracy, albo gdy analiza zdarzeń wykaże nowe zagrożenie. Ocenę ryzyka zranienia ostrym narzędziem przeprowadza się dodatkowo nie rzadziej niż raz na dwa lata.
Czy ocenę ryzyka zranienia ostrym narzędziem trzeba prowadzić w osobnym dokumencie?
Nie. Pracodawca musi uwzględnić w ocenie ryzyka zawodowego szczególną ocenę ryzyka zranienia ostrym narzędziem i przeniesienia zakażenia, a przepisy określają jej zakres i częstotliwość. Nie nakazują jednak prowadzenia jej jako całkowicie odrębnego dokumentu – może stanowić wyodrębnioną część dokumentacji oceny ryzyka.
Jakie zagrożenia biologiczne należy uwzględnić w ocenie ryzyka pielęgniarki?
Należy uwzględnić czynniki biologiczne obecne lub potencjalnie obecne u pacjentów i w pobranym od nich materiale, czynniki, których obecność jest znana lub podejrzewana, rodzaj, stopień i czas trwania narażenia, działanie alergizujące lub toksyczne, ryzyko wynikające z rodzaju pracy oraz wskazówki inspekcji sanitarnej, PIP i jednostek medycyny pracy. Zakres zależy od rodzaju jednostki i wykonywanych zabiegów.
Czy szkolenie BHP zastępuje ocenę ryzyka zawodowego pielęgniarki?
Nie. Szkolenie BHP i ocena ryzyka to odrębne obowiązki pracodawcy. Ocena identyfikuje zagrożenia na konkretnym stanowisku i określa środki ochrony, a szkolenie uczy bezpiecznej pracy i przekazuje informacje o ryzyku. Pracodawca musi przeprowadzić i udokumentować ocenę niezależnie od tego, czy pielęgniarka ma aktualne szkolenie.
Czy gotowa karta oceny ryzyka zawodowego pielęgniarki wystarczy?
Gotowa karta może być materiałem wyjściowym, ale sama nie spełnia obowiązku pracodawcy. Trzeba ją dopasować do konkretnego miejsca pracy, specjalizacji, rzeczywistych czynności, profilu pacjentów, wyposażenia i organizacji pracy oraz uzupełnić o datę oceny i osoby, które ją przeprowadziły. Pracodawca musi też poinformować pielęgniarkę o ryzyku zawodowym i zasadach ochrony – przekazana informacja powinna być zrozumiała i odpowiadać rzeczywistemu stanowisku.
Źródło zdjęcia: Magnific
Podstawa prawna i źródła
- Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy – Kodeks pracy (Dz.U. 2026 poz. 1245) – art. 207 § 1 (odpowiedzialność pracodawcy za stan BHP), art. 226 (ocena i dokumentowanie ryzyka zawodowego, informowanie pracowników), art. 23711a (konsultacje w sprawach BHP).
- Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (tekst jednolity Dz.U. 2003 nr 169 poz. 1650 z późn. zm.) – § 39 i § 39a (zakres oceny ryzyka zawodowego i wymagane elementy dokumentacji).
- Obwieszczenie Ministra Zdrowia w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie szkodliwych czynników biologicznych dla zdrowia w środowisku pracy oraz ochrony zdrowia pracowników zawodowo narażonych na te czynniki (Dz.U. 2026 poz. 103) – § 5 (ocena ryzyka związanego z narażeniem na czynniki biologiczne, w tym w podmiotach leczniczych).
- Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 czerwca 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy wykonywaniu prac związanych z narażeniem na zranienie ostrymi narzędziami używanymi przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych (Dz.U. 2013 poz. 696) – § 3 (zakres i częstotliwość oceny ryzyka zranienia) oraz przepisy dotyczące procedur i działań po zranieniu.
- Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 maja 2018 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych (Dz.U. 2018 poz. 1139) – w zakresie czynności mających charakter ręcznych prac transportowych.