Szkolenia bhp w przychodni można zorganizować w turach i grupach, rozłożyć w czasie i wykorzystać instruktorów wewnętrznych. Prawo pozwala stosować różne częstotliwości dla różnych stanowisk: od co roku (prace szczególnie niebezpieczne) do co 6 lat (pracownicy administracyjno-biurowi). Kluczem jest planowanie w ramach ustawowych minimów określonych w art. 237[3] Kodeksu pracy i rozporządzeniu o szkoleniu bhp.
Dyrektor przedszkola musi zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pobytu dzieci, organizować nadzór nad zajęciami, utrzymać właściwy stan infrastruktury, prowadzić roczne kontrole oraz przygotować pracowników do udzielania pierwszej pomocy. Te obowiązki wynikają z ustawy Prawo oświatowe i rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa i higieny w placówkach. Nauczyciel odpowiada za nadzór nad dziećmi w czasie zajęć i przerw, a także za bieżące bezpieczeństwo.
Lekarz, który kieruje zespołem pracowników (np. jako kierownik zespołu, ordynator), podlega odrębnej grupie szkoleniowej „pracodawcy i inne osoby kierujące pracownikami". Oznacza to, że samo ukończenie szkolenia okresowego dedykowanego lekarzom nie wystarczy – konieczne jest szkolenie dla nowej grupy stanowiskowej, z innym terminem pierwszego szkolenia (do 6 miesięcy) niż dla lekarzy bez funkcji kierowniczej.
Obowiązki są podzielone: Dyrektor szkoły wyznacza kierownika wycieczki (odpowiedzialny za program, dokumentację i nadzór ogólny) oraz opiekunów (odpowiadają za bezpieczeństwo i opiekę powierzonych im uczniów). Każdy ma konkretne, ustawowe zadania wynikające z rozporządzenia o krajoznawstwie i turystyce oraz przepisów bezpieczeństwa w szkołach.
Pracodawca musi dopuszczać do pracy jedynie pracowników z wymaganą wiedzą i przeszkolonych w BHP (szkolenie wstępne). Szkolenie okresowe musi odbywać się w okresach minimalnych określonych dla każdej grupy stanowiskowej, zawsze w czasie pracy i na koszt pracodawcy. Personel medyczny narażony na czynniki biologiczne i ostre narzędzia podlega dodatkowym wymaganiom szkoleniowym. Wyjątek dotyczący szkolenia okresowego pracowników administracyjno-biurowych zależy od kategorii ryzyka przeważającej działalności przychodni.
Bezpieczeństwo w szkolnej pracowni chemicznej wymaga właściwego przechowywania i oznakowania odczynników, aktualnych kart charakterystyki oraz przygotowania uczniów do doświadczeń. Artykuł wyjaśnia obowiązki dyrektora i nauczyciela, zasady doboru środków ochrony i postępowania awaryjnego.
Pracodawca placówki medycznej ponosi odpowiedzialność za bezpieczne i higieniczne warunki pracy — ta odpowiedzialność nie zależy od powierzenia zadań BHP specjalistom. Dobór szkolenia BHP wynika z grupy stanowiskowej i funkcji pracownika, nie z nazwy zawodu. Główne obszary ryzyka w placówce medycznej to czynniki biologiczne, ostre narzędzia, ręczne prace transportowe i agresja wobec personelu. Każdy z tych obszarów wymaga odrębnej oceny ryzyka i środków zapobiegawczych.
Uczniowie w szkołach publicznych i niepublicznych spędzają przerwy pod nadzorem nauczyciela. Dyrektor odpowiada za zapewnienie bezpiecznych warunków oraz organizację dyżurów umożliwiającą rzeczywisty nadzór. Artykuł wyjaśnia obowiązki nauczyciela dyżurującego, zasady ustalania harmonogramu i odpowiedzialność za wypadek ucznia.
Nie każde zdarzenie, któremu nauczyciel ulegnie w szkole, jest wypadkiem przy pracy. Musi ono łącznie spełniać cztery warunki: być nagłe, wynikać z przyczyny zewnętrznej, powodować uraz lub śmierć oraz pozostawać w związku z pracą. Poszkodowany, jeżeli pozwala mu na to stan zdrowia, lub inny pracownik niezwłocznie zawiadamia przełożonego. Pracodawca zapewnia pierwszą pomoc, zabezpiecza miejsce zdarzenia i powołuje zespół powypadkowy, który co do zasady sporządza protokół w ciągu 14 dni od zgłoszenia. O wypadku śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym, a także innym wypadku wywołującym takie skutki, mającym związek z pracą i mogącym zostać uznanym za wypadek przy pracy, pracodawca niezwłocznie zawiadamia właściwego okręgowego inspektora pracy oraz prokuratora.
Dyrektor publicznego przedszkola, działając w imieniu pracodawcy, odpowiada za ocenę i udokumentowanie ryzyka zawodowego nauczyciela oraz wdrożenie niezbędnych środków profilaktycznych. Ocena musi uwzględniać rzeczywiste zadania, wyposażenie, organizację pracy i warunki panujące w konkretnej placówce – gotowy wzór może być jedynie punktem wyjścia.